บทที่ 116 ดื่มจนหมดสภาพก็มารักษาได้

ทันทีที่หลิงโหยวพูดจบ ทุกคนในที่นั้นก็ใจกระตุกวาบขึ้นมาทันที เช่าเตาจึเหรอ? ห้าลังเลยเหรอ? ให้ตายเถอะ เหล้า 62 ดีกรี แล้วให้ดื่มคนละขวดเข้าไปอีก จะไม่เอาชีวิตกันเลยหรือไง!

แต่พนักงานก็ไม่กล้าขัดคำสั่ง เธอเข็นรถเข็นพร้อมกับพนักงานอีกคนเดินออกไปจากห้องทันที

เจียว่านเสียงรีบพูดคุยกับหลิงโหยวด้วยความสนิทสนม “น้องหลิงครับ คอแข็งจริงๆ แต่วันนี้เราควรจะพอแค่นี้ไหมครับ”

หลิงโหยวกลับแสร้งทำเป็นไม่พอใจ “ท่านเลขาฯ เจียครับ ยังไม่สนุกเลย ดื่มต่อเถอะครับ หรือว่าทุกคนไม่ต้อนรับผมแล้ว เหลือพื้นที่ให้ดื่มเยอะแยะเลยนี่ครับ”

เจียว่านเสียงคิดในใจว่าไอ้หมอแซ่หลิงนี่กำลังจะเล่นงานเขาเข้าแล้ว เขาจึงยิ้มอย่างกระอักกระอ่วน “เป็นไปได้ยังไงครับ! ได้ครับ! ดื่มต่อครับ ผมจะดื่มเป็นเพื่อนท่านนายกฯ หลิงเอง”