บทที่ 139 ตามน้ำ

หลิงโหยวเดินตามลวี่ฉางซานมาถึงห้องทำงานของผู้ว่าการที่ชั้นสาม ลวี่ฉางซานชี้ไปที่โซฟาแล้วกล่าวว่า “เสี่ยวหลิง นั่งสิ”

พูดจบเขาก็นั่งลงบนเก้าอี้ทำงานของตัวเองทันที ราวกับเป็นผู้นำที่จะสอบสวนอะไรบางอย่าง โดยไม่มีความใกล้ชิดเลยแม้แต่น้อย ใบหน้ากลมๆ ของเขามีรอยยิ้มที่ไม่จริงใจ

เมื่อหลิงโหยวเห็นลวี่ฉางซานนั่งลงแล้ว เขาก็นั่งลงที่โซฟา ลวี่ฉางซานบอกกับเลขาฯ ว่า “รินชาให้ท่านนายกฯ หลิงถ้วยหนึ่ง”

หลิงโหยวกล่าวอย่างสุภาพ “อ่า ไม่ต้องลำบากหรอกครับ”

ลวี่ฉางซานยิ้ม “ไม่ลำบากอะไรหรอก”