บทที่ 140 ไปเมืองซงหมิงอีกครั้ง

หลิงโหยวเดินออกจากอาคารสำนักงาน แล้วจับมือกับเลขาฯ ของลวี่ฉางซานที่หน้าประตู จากนั้นก็เดินตรงไปที่รถ ลู่เหยาเห็นหลิงโหยวออกมาก็ดีใจมาก แล้วรีบเปิดประตูลงจากรถ

“ท่านนายกฯ”

หลิงโหยวเห็นเขาก็ยิ้ม “หิวจนไส้กิ่วแล้วใช่ไหม ไปหาอะไรกินกัน”

ลู่เหยาดีใจมาก “ใช่ครับ ท้องผมแฟบหมดแล้วครับ”

พูดพลางก็รีบเปิดประตูรถเบาะหลังให้หลิงโหยว หลิงโหยวขึ้นรถแล้วก็พูดไปว่า “ถ้าอย่างนั้นผมจะชดเชยให้พวกนายด้วยมื้อใหญ่ อยากกินอะไรก็สั่งได้เต็มที่เลย”