บทที่ 141 เส้นทางที่ยาวไกลและขรุขระ

หลังจากพูดคุยกันอีกครู่หนึ่ง พนักงานก็นำอาหารมาเสิร์ฟครบแล้ว มีอาหารทั้งหมดสี่จาน ซึ่งตกแต่งอย่างสวยงาม

ซู เย่าจู่กล่าวว่า “ผมดื่มเหล้ากับนายไม่ได้นะครับ บ่ายนี้ผมมีงาน”

หลิงโหยวโบกมือ “งานสำคัญกว่าครับ ดื่มชาแทนก็ได้”

เมื่อพนักงานออกจากห้องส่วนตัวไป ซู เย่าจู่ก็ใช้ตะเกียบคีบไก่ให้หลิงโหยวแล้วกล่าวว่า “อาหารจานนี้ชื่อว่า ไก่ดอกเห็ดหอม รสชาติดีมากเลยครับ”

หลิงโหยวกล่าวขอบคุณ เมื่อชิมคำหนึ่งแล้วก็ชมว่า “อืม เนื้อไก่แน่นและนุ่มมาก กลิ่นหอมของเห็ดก็ซึมซาบเข้าไปในเนื้อไก่จนหมดเลย แสดงว่าฝีมือของพ่อครัวต้องสุดยอดมากแน่ๆ”