บทที่ 145 ผมขอคารวะท่านหนึ่งจอก ท่านจะดื่มไหม

หลิงโหยวจ้องมองผู้จัดการอู๋ที่อยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปาก ส่วนเจียว่านเสียงก็ไม่คิดว่าหลิงโหยวจะไม่งอนขนาดนี้ เขาจึงพูดอย่างไม่พอใจ “ท่านนายกฯ หลิงครับ ผู้จัดการอู๋เป็นแขกคนสำคัญนะครับ ถึงท่านจะยุ่งแค่ไหน แต่เวลาดื่มเหล้าสองแก้วก็ต้องมีนะครับ”

ผู้จัดการอู๋ก็จ้องมองหลิงโหยวด้วยสีหน้าที่ดูเคร่งขรึม รอให้หลิงโหยวก้มหัวให้เขา

แต่หลิงโหยวกลับยิ้ม “เจ้าหน้าที่ไม่สะดวกที่จะดื่มเหล้าระหว่างทำงานครับ ขออภัยด้วยนะครับผู้จัดการอู๋”

ผู้จัดการอู๋ทุบโต๊ะแล้วลุกขึ้นยืน “เลขาฯ เจียครับ นี่พวกท่านหมายความว่ายังไงครับ”

เจียว่านเสียงเห็นดังนั้นก็รีบขอโทษ “ผู้จัดการอู๋ครับ ท่านใจเย็นๆ ก่อนนะครับ ท่านนายกฯ หลิงยังเด็กอยู่ โปรดให้อภัยเขาด้วยนะครับ ผมจะดื่มสามแก้วเพื่อแสดงความขอโทษครับ”