บทที่ 147 จับบ่อน

เมื่อเลิกงาน หลิงโหยวก็ไปซื้อกับข้าวสองอย่างจากร้านอาหารเล็กๆ ในตำบลแล้วกลับบ้าน

ไม่นานติงเล่อก็มาถึงบ้านของหลิงโหยว หลังจากกินข้าวด้วยกันแล้ว หลิงโหยวก็คุยกับเขาเรื่องสถานการณ์การเงินของสำนักงานการคลัง ติงเล่อนับตั้งแต่ครั้งที่กินข้าวที่บ้านของหลิงโหยว บวกกับคำเตือนจากน้าสาวของเขา หยวนเมิ่ง วันนี้เขาจึงเล่าทุกอย่างให้หลิงโหยวฟังอย่างหมดเปลือก

หลิงโหยวได้ฟังรายงานของติงเล่อแล้วก็ขมวดคิ้วเกี่ยวกับปัญหาทางการเงินของตำบล เงินจำนวนมากถูกใช้ไปในสิ่งที่ไม่จำเป็น แม้ว่าบัญชีส่วนใหญ่จะดูสวยหรู แต่ผู้เชี่ยวชาญด้านการเงินก็สามารถมองเห็นปัญหาของบัญชีเหล่านี้ได้

และไม่ต้องสงสัยเลยว่า สิ่งที่ผู้อำนวยการสำนักงานการคลัง ฉีหงไหล ทำผิดพลาดที่สุด ก็คือการประเมินติงเล่อที่ยังหนุ่มและมีบุคลิกขี้อายผิดไป

ติงเล่อเป็นนักศึกษาเก่งด้านการเงิน เป็นนักเรียนดีเด่นอย่างแท้จริง เพียงแต่เพราะปกติเขาไม่ค่อยพูดและมีบุคลิกซื่อๆ จึงทำให้หลายคนเข้าใจผิด