บทที่ 164 การประชุมสรุปผลงานสิ้นปี

หลังจากที่ทุกคนเก็บข้าวของเสร็จและเดินออกจากห้องประชุม หลิงโหยวก็เดินตามการนำของหลี่เสี่ยงมายังห้องทำงานของเขา

ทว่าพอมาถึงหน้าประตูห้องทำงาน ก็เห็นว่าหลิงอวิ๋นกำลังนอนตะแคงกอดกระเป๋าเป้ของตัวเองหลับสนิทอยู่บนเตียงเล็กๆ เตียงนั้น

หลิงโหยวเดินเข้าไปตบไหล่หลิงอวิ๋นเบาๆ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย "เสี่ยวอวิ๋น! ตื่นได้แล้ว กลับบ้านกัน"

หลิงอวิ๋นที่ถูกปลุกให้ตื่น งัวเงียมองหลิงโหยว ก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา "พี่!"

หลิงโหยวเอื้อมมือไปเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กๆ บนหน้าผากของเธอ "รีบลุกขึ้นมาเช็ดเหงื่อให้แห้งก่อนแล้วค่อยกลับที่ทำการตำบล ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวออกไปข้างนอกจะโดนลมจนหวัดกินเอาได้"