บทที่ 172 ไฟ

ฉินซงป๋อในเวลานี้กำลังยืนอยู่ริมหน้าต่าง มือข้างหนึ่งเท้าสะเอว มืออีกข้างคีบบุหรี่สูบ เมื่อหันกลับมาเห็นทั้งสามคน ก็ยื่นมือข้างที่คีบบุหรี่ชี้ไปทางโซฟาแล้วเอ่ย "นั่งสิ"

ทั้งสามคนได้ยินดังนั้นก็ยังไม่รีบร้อนนั่งลง รอจนกระทั่งฉินซงป๋อนั่งลงเรียบร้อยแล้ว ทั้งสามถึงได้ทรุดตัวลงนั่งตาม

หลังจากชีเหล่ยรินน้ำให้พวกเขาเสร็จ ก็ไม่ได้อยู่ต่อ หันหลังเดินออกจากห้องทำงานไป เมื่อเขาเห็นสถานการณ์ในวันนี้ ผู้นำระดับสูงหลายท่านต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดในช่วงปีใหม่แบบนี้ เกรงว่าคงมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่

เมื่อชีเหล่ยออกไปแล้ว ฉินซงป๋อก็ขยี้บุหรี่ในมือดับทิ้งแล้วเอ่ยถาม "สืบเรื่องชัดเจนแล้วหรือยัง"

เจิ้งชิ่งซินมองไปยังฉินซงป๋อด้วยสีหน้าลำบากใจ "ท่านครับ เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนทีเดียว"