บทที่ 189 แยกย้าย

ผังต้าโย่วมีหรือจะไม่รู้ถึงผลกระทบอย่างที่หลิงโหยวพูด แต่สาเหตุที่ต้องทำแบบนี้ เป็นเพราะหลวี่ชางซานสั่งการลงมาด้วยตัวเอง จุดประสงค์ของเขาก็คือต้องการให้หลิงโหยวเสื่อมเสียชื่อเสียงและถูกชาวบ้านวิพากษ์วิจารณ์เหมือนกับเจี่ยว่านเสียง ทว่าสิ่งที่พวกเขาคาดไม่ถึงก็คือ หลิงโหยวไม่เหมือนกับเจี่ยว่านเสียง ถึงขั้นทำให้ชาวบ้านพากันมาปิดล้อมรถตำรวจเอาไว้ได้

ผังต้าโย่วหรี่ตาลง ในใจร้องบอกว่าคำนวณพลาดไปแล้ว สถานการณ์แบบนี้ก็เป็นสิ่งที่เขาไม่อยากเห็นเช่นกัน จากนั้นจึงเอ่ยกับหลิงโหยวว่า "นายกหลิง เรื่องนี้ลูกน้องของผมคิดไม่รอบคอบเอง เห็นแก่หน้าผม ให้ชาวบ้านแยกย้ายกันไปเถอะ" ตอนที่พูดประโยคนี้ หางตาของผังต้าโย่วถึงกับกระตุกอยู่สองสามครั้ง ตอนนี้เขาแทบจะอยากคุมตัวหลิงโหยวไปเดี๋ยวนี้เลยด้วยซ้ำ

ส่วนหลิงโหยวก่นด่าในใจ หากไม่ใช่เพราะผังต้าโย่วอย่างคุณสั่งการ ลูกน้องจะกล้ายกขบวนเอิกเกริกมาที่หลิ่วซานขนาดนี้ได้อย่างไร เขาจึงแบมือออก "ผู้อำนวยการผัง คุณก็เห็นแล้ว ชาวบ้านไม่ได้ถูกผมเรียกมา เมื่อกี้ผมก็พยายามสลายการชุมนุมอยู่ตลอด แต่ชาวบ้านไม่ฟัง ผมก็หมดหนทางเหมือนกัน"

ผังต้าโย่วโกรธจนฟันแทบหัก สถานการณ์ตอนนี้เขาไม่รู้จริงๆ ว่าจะจบเรื่องนี้อย่างไรดี ส่วนหลิงโหยวก็ใช้หางตาเหลือบมองผังต้าโย่ว นึกในใจว่าสมน้ำหน้า แกว่งเท้าหาเสี้ยนเองแท้ๆ

หลังจากเผชิญหน้ากันอยู่พักใหญ่ โทรศัพท์ของผังต้าโย่วก็ดังขึ้น เขาหยิบขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นนายอำเภอหลวี่ชางซานโทรมา เขาเบียดเสียดฝูงชนเดินไปยังที่ที่ค่อนข้างเงียบแล้วกดรับสาย "ท่านนายอำเภอ"