บทที่ 190 จู่โจมกลางดึก

เมื่อหลิงโหยวและหวงกั๋วเทาพร้อมเจ้าหน้าที่คนอื่นๆ กลับมาถึงห้องทำงาน หลิงโหยวก็เล่าเรื่องที่จ้าวเฉิงกังกระโดดตึกเมื่อวันก่อนให้ทุกคนฟัง อันที่จริงในช่วงสองวันนี้ทุกคนก็พอจะได้ยินข่าวลือมาบ้างแล้ว แต่เพราะเรื่องนี้มันเหลือเชื่อเกินไป ทุกคนจึงเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง ทว่าเมื่อเรื่องนี้ออกจากปากของหลิงโหยว ทุกคนก็ต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่กด้วยความตกตะลึงและไม่อยากจะเชื่อ

จากนั้นหลิงโหยวก็ดูเวลา แล้วสั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเองต่อ แต่ก่อนจะออกจากห้อง ทุกคนก็ยังคงมองหลิงโหยวด้วยความเป็นห่วง หลิงโหยวยิ้มให้พวกเขาพร้อมกับโบกมือลา

จนกระทั่งเลิกงาน หลิงโหยวถึงได้กลับบ้าน หลังจากอาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จ เขาก็เข้านอนแต่หัวค่ำ

จนกระทั่งถึงช่วงตีสองกว่าของคืนนั้น รถตู้สองคันที่เปิดไฟหน้ารถริบหรี่ก็ขับเข้ามาในตำบล และพอใกล้จะถึงแฟลตที่พักเจ้าหน้าที่ของที่ทำการตำบลหลิ่วซาน รถก็ดับไฟหน้าลง ชายฉกรรจ์สิบกว่าคนเปิดประตูลงจากรถ แล้วลอบขึ้นไปยังแฟลตที่หลิงโหยวอาศัยอยู่อย่างเงียบเชียบ

เมื่อมาถึงหน้าห้องของหลิงโหยว หนึ่งในนั้นก็เคาะประตูเบาๆ หลิงโหยวที่นอนอยู่พอได้ยินเสียงเคาะประตูก็ลืมตาตื่นและลุกขึ้นนั่งทันที จากนั้นก็เงี่ยหูฟัง ครู่ต่อมา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง หลิงโหยวจึงพลิกตัวลงจากเตียง สวมรองเท้าแตะเดินออกมาที่ห้องนั่งเล่น