บทที่ 204 ห้ามย้ายโรงพยาบาล

หลี่เสี่ยงย่อมรู้ดีว่าคนตรงหน้าเป็นบุคคลระดับไหน แต่เขาก็ยังคงฝืนใจพูดออกไป "สวัสดีท่านผู้นำ ผมคือเลขาธิการหมู่บ้านเถาหยวน ตำบลหลิ่วซาน"

หลงซื่ออันขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ นึกในใจว่าเวลานี้มันเวลาไหนกันแล้ว นายยังจะโผล่มาทำให้เสียเวลาอีก

หลี่เสี่ยงมองออกว่าหลงซื่ออันไม่พอใจ จึงรีบชี้ไปที่โทรศัพท์แล้วอธิบาย "ท่านผู้นำ ปลายสายคือน้องสาวของนายกหลิง เธออยากทราบอาการบาดเจ็บของนายกหลิง"

หลงซื่ออันฟังจบก็ครุ่นคิดอยู่สองวินาที ถึงได้พยักหน้ารับ จากนั้นก็หันไปมองผู้อำนวยการโรงพยาบาลอำเภอ หลี่เสี่ยงเห็นหลงซื่ออันอนุญาตแล้ว จึงกรอกเสียงลงไปในโทรศัพท์ "เดี๋ยวผมจะส่งโทรศัพท์ให้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลอำเภออธิบายให้ฟังนะ"

ผู้อำนวยการยื่นมือทั้งสองข้างออกมารับโทรศัพท์ จากนั้นก็อธิบายอาการปัจจุบันของหลิงโหยวให้หลิงอวิ๋นฟัง จนกระทั่งผ่านไปสี่ห้านาที จู่ๆ ผู้อำนวยการก็ขึ้นเสียงสูง "อะไรนะ ทำไมถึงย้ายโรงพยาบาลไม่ได้"