บทที่ 215 กลับไปอวี๋หยางอีกครั้ง

วันรุ่งขึ้น หลิงโหยวบอกลาเว่ยซูหยางแต่เช้าตรู่และเดินทางไปเมืองอวี๋หยางพร้อมกับหลิงอวิ๋น หลังจากส่งหลิงอวิ๋นที่โรงเรียนแล้ว เขาก็เรียกแท็กซี่เดินทางไปยังที่ทำการคณะกรรมการพรรคระดับมณฑลเจียงหนิง

เมื่อลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในลานกว้างของที่ทำการมณฑลอันคุ้นเคย หลิงโหยวก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าเหมือนเวลาผ่านไปเนิ่นนานเหลือเกินนับตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เขามาที่นี่ ระหว่างทาง เมื่อพบกับใบหน้าที่คุ้นเคยหลายคน คนเหล่านั้นก็ประหลาดใจมาก พวกเขาทักทายหลิงโหยวด้วยความไม่แน่ใจนัก หลิงโหยวก็ตอบรับอย่างเป็นธรรมชาติ คนเหล่านั้นจึงแน่ใจว่าเป็นหลิงโหยวตัวจริง และได้ทักทายพูดคุยกันเล็กน้อย

จนกระทั่งหลิงโหยวขึ้นไปชั้นบน เดินไปถึงหน้าห้องทำงานฝ่ายอำนวยการที่คุ้นเคย เขาเคาะประตูแล้วผลักเข้าไป คนคนหนึ่งเห็นหลิงโหยวก็ลุกขึ้นยืนด้วยความประหลาดใจ "นาย... นายกหลิง?"

หลิงโหยวหัวเราะเบาๆ "สวัสดี!" จากนั้นก็ชี้ไปที่ห้องทำงานด้านในแล้วถามว่า "หัวหน้าม่ายอยู่หรือเปล่า"

มีคนหนึ่งเดินออกมาอย่างกระตือรือร้น "หัวหน้าม่ายเพิ่งออกไปเมื่อกี้เอง นายกหลิงเข้าไปรอข้างในก่อนเถอะ"