บทที่ 220 โรคหยิน

หลิงโหยวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้า "เรื่องบนเตียงน่ะไม่มีปัญหาอะไรหรอก แต่ปัญหาอยู่ที่คู่นอนของคุณต่างหาก"

เมื่อซ่างเสี่ยวเทียนได้ยินเช่นนั้น ก็รีบร้อนผุดลุกขึ้นนั่งทันที ตามมาด้วยอาการไออย่างรุนแรง ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด

"หมอหลิง คุณหมายความว่ายังไง"

หลิงโหยวปัดฝุ่นบนกางเกง จากนั้นก็นั่งไขว่ห้าง ประสานสิบนิ้ววางไว้บนตัก มองซ่างเสี่ยวเทียนแล้วเอ่ย "ประธานลู่ ผมจะเล่านิทานเรื่องหนึ่งให้คุณฟังก็แล้วกัน"

ซ่างเสี่ยวเทียนในตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะมาฟังนิทานอะไรทั้งนั้น แต่ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็ยอมตอบรับ "หมอหลิงเชิญเล่ามาเถอะ"