บทที่ 233 ศึกหนัก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ระหว่างที่หลิงโหยวและฉินซงป๋อกำลังรับประทานอาหารเช้า หลิงโหยวก็เอ่ยขึ้นว่าวันนี้เขาต้องการจะหาเช่าบ้านในเมืองซงหมิง เดิมทีฉินซงป๋ออยากให้หลิงโหยวพักอยู่ที่บ้านของตน แต่เมื่อลองคิดดูอีกที หากมีคนนอกรู้ว่าหลิงโหยวพักอยู่ด้วย อาจจะทำให้เกิดความไม่สะดวกในการทำงานได้ จึงบอกให้หลิงโหยวตั้งใจทำงานไป ส่วนเรื่องเช่าบ้านเขาจะเป็นคนจัดการให้เอง

ทันทีที่หลิงโหยวเดินทางมาถึงหน่วยงานและก้าวเข้าไปในห้องทำงาน ก็เห็นว่าคนทั้งห้าในห้องมีท่าทีที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง วินาทีที่เห็นเขาเดินเข้ามา ทุกคนก็พากันลุกขึ้นยืนและเอ่ยทักทายเขาทันที ความเปลี่ยนแปลงนี้ทำเอาหลิงโหยวทั้งรู้สึกขบขันและอ่อนใจในเวลาเดียวกัน จึงทำได้เพียงทักทายและเอ่ยอรุณสวัสดิ์ตอบกลับทีละคน แล้วเดินเข้าไปในห้องทำงานของตัวเอง

หลังจากจัดเตรียมเอกสารอยู่พักหนึ่ง เมื่อเห็นว่าใกล้จะเก้าโมงแล้ว หลิงโหยวก็ถือเอกสารเดินออกมา แล้วเอ่ยขึ้น "ทุกคน วางงานในมือลงก่อน มาประชุมกันหน่อย"

ทั้งห้าคนได้ยินดังนั้นก็รีบวางงานในมือลงทันที ฉีหลู่เดินไปยกกระดานไวท์บอร์ดที่มุมห้องมาตั้งไว้ตรงกลางห้องทำงาน จากนั้นก็นั่งลงอย่างเป็นระเบียบพร้อมกับคนอื่นๆ เพื่อรอหลิงโหยว

หลิงโหยวยื่นเอกสารที่ถ่ายมาหลายชุดให้กับหลินซีที่นั่งอยู่ใกล้ที่สุด หลินซีจึงรับไปแจกจ่ายให้กับทุกคน จากนั้นหลิงโหยวก็เริ่มวิเคราะห์โครงสร้างความสัมพันธ์ของกลุ่มบริษัทตงเมา ตามด้วยการหยิบจดหมายร้องเรียนบางส่วนออกมา ซึ่งทั้งหมดมุ่งเป้าไปที่เจ้าหน้าที่รัฐตั้งแต่ระดับบนลงมาจนถึงระดับล่างของมณฑลเหอตง และสิ่งที่พวกหลิงโหยวต้องทำก็คือ การคัดกรองว่าเรื่องใดที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มบริษัทตงเมา หากไม่เกี่ยวข้อง จดหมายร้องเรียนเหล่านี้ก็จะถูกส่งต่อไปยังหน่วยงานอื่นของคณะกรรมการตรวจสอบวินัย