บทที่ 249 พาตัวไป

เริ่นเจี้ยนเฉียงเห็นหลิงโหยวไม่มีทีท่าว่าจะรับบุหรี่ในมือของตนเลยแม้แต่น้อย กลับเอามือไพล่หลังจ้องมองตนเอง มือของเริ่นเจี้ยนเฉียงที่ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศจึงดูเก้อเขินเป็นอย่างมาก

เริ่นเจี้ยนเฉียงหัวเราะแห้งๆ สองเสียง จากนั้นก็เอาบุหรี่คาบไว้ในปากตัวเอง ค่อยๆ จุดไฟ หลังจากนั้นรอยยิ้มก็หุบลง เอ่ยปากขึ้น "ก็เป็นสหายในทีมบริหารเดียวกันทั้งนั้น จะมาพูดเรื่องความสัมพันธ์ตื้นลึกหนาบางอะไรกันล่ะ"

หลิงโหยวหันเป้าหมายมามองเริ่นเจี้ยนเฉียง ร้อง "อ้อ" ออกมาคำหนึ่ง จากนั้นก็กล่าวว่า "ถ้าอย่างนั้น ดูเหมือนว่าวันนี้รองนายกเริ่นตั้งใจจะมาเป็นคนกลางไกล่เกลี่ยสินะ"

เริ่นเจี้ยนเฉียงหัวเราะหึๆ สองเสียง "หัวหน้าหลิงเอ๋ย พวกเราก็ไม่ได้เพิ่งจะรู้จักกันวันสองวันนะ ตรงไหนที่พอจะผ่อนปรนให้กันได้ก็ผ่อนปรนไปเถอะ ถือซะว่าหยวนๆ กันไป ให้เรื่องมันจบแค่นี้เถอะ"

หลิงโหยวได้ยินก็ส่ายหน้า "เรื่องนี้ คงจะปล่อยให้จบแค่นี้ไม่ได้จริงๆ"