บทที่ 251 สำนักงานปราบปรามการทุจริต

ฟู่หงเหยียนและหลินซีมองเริ่นเจี้ยนเฉียงที่อยู่ตรงหน้า มีหรือจะยอมรับคำขอร้องของเขา ฟู่หงเหยียนกระชากตัวเริ่นเจี้ยนเฉียงที่อยู่บนพื้นขึ้นมาแล้วลากไปที่รถของตัวเองทันที

จากนั้นหลินซีก็เข้าไปช่วย ทั้งสองต้องออกแรงอยู่นานกว่าจะยัดตัวเริ่นเจี้ยนเฉียงเข้าไปในรถได้สำเร็จ พวกเขานำกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ทั้งสองใบของเริ่นเจี้ยนเฉียงไปไว้ในกระโปรงท้ายรถและถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน ก่อนจะขับรถมุ่งหน้าตรงไปยังเมืองซงหมิง โดยไม่กล้ารั้งอยู่ในอำเภอผิงกู่นานเกินไป

เมื่อทั้งสองพาตัวเริ่นเจี้ยนเฉียงกลับมาถึงคณะกรรมการตรวจสอบวินัย รถเพิ่งจะจอดเทียบขั้นบันไดหน้าอาคารสำนักงาน ก็เห็นฉีหลู่และเพื่อนร่วมงานอีกสองคนยืนรออยู่ก่อนแล้ว

ทันทีที่ฟู่หงเหยียนลงจากรถ ฉีหลู่ก็เอ่ยถาม "เหล่าฟู่ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง แค่คนๆ เดียว ถึงกับต้องเรียกพวกเราลงมาหมดเลยหรือ"

ฟู่หงเหยียนเดินไปที่ท้ายรถพลางตอบว่า "คนน่ะจัดการง่าย แต่ของสิมีไม่น้อยเลย"