บทที่ 255 ธนาคาร

เมื่อหลิงโหยวได้ฟังคำบอกเล่าของป๋ายอี้ เขาก็รู้สึกตกตะลึงกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เขาคิดไม่ถึงเลยว่าสถานการณ์ของเรื่องนี้จะร้ายแรงกว่าที่คิดไว้แต่แรก มันเกินขอบเขตที่พวกเขาเคยรับรู้มาเสียอีก

หลิงโหยวจึงเอ่ยถาม "แล้วทำไมก่อนหน้านี้พวกคุณถึงไม่ยอมพูด"

ป๋ายอี้ได้ยินก็ก้มหน้าลง "กลัวสิ"

หลิงโหยวไม่เข้าใจ จึงจ้องมองป๋ายอี้เพื่อรอคำอธิบาย

ป๋ายอี้ถอนหายใจ เงยหน้าขึ้นมองตึกสร้างไม่เสร็จที่ตั้งตระหง่านอยู่รอบกาย "ไม่ใช่ว่าไม่เคยร้องเรียน และไม่ใช่ว่าไม่เคยฟ้องร้อง แต่ถ้าไม่พูดถึงเรื่องเงินกู้ พอโวยวายขึ้นมาครั้งหนึ่ง ทางเมืองก็ยังพอจะออกนโยบายชดเชยให้พวกเราบ้าง แต่พอพูดถึงเรื่องเงินกู้เมื่อไหร่ ก็มีหลายคนต้องมาประสบอุบัติเหตุไปอย่างลึกลับ"