บทที่ 257 ตั๊กแตนจับจักจั่น นกขมิ้นอยู่เบื้องหลัง

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง หลิงโหยวก็ไม่มีกะจิตกะใจจะนอนต่อ เขาลุกจากเตียง ชงชาเข้มๆ หนึ่งถ้วย ยืนอยู่ริมหน้าต่างมองดูดวงอาทิตย์ยามเช้าที่ค่อยๆ ลอยเด่นขึ้นมาในสายตา

จนกระทั่งเวลาหกโมงเช้ากว่าๆ ประตูห้องของหลิงโหยวก็ถูกเคาะ หลิงโหยวหันหลังเดินไปเปิดประตู

เห็นฟู่หงเหยียนยืนอยู่หน้าประตูด้วยสภาพที่ยังไม่ได้ล้างหน้าแปรงฟัน เขาเอ่ยอย่างร้อนรน "หัวหน้า สหายจากมณฑลโทรมาบอกว่า ตามรายงานของสายสืบ เมื่อตอนเช้ามืดโจวเค่อฟู่ได้ส่งคนไปซื้อตั๋วเครื่องบินบินไปต่างประเทศบ่ายวันนี้จำนวนสามใบ"

หลิงโหยวได้ยินก็ขมวดคิ้วแน่นทันที จากนั้นก็สั่งฟู่หงเหยียน "โทรไปที่มณฑล ให้ส่งสหายมาเสริมกำลัง"

พูดพลาง หลิงโหยวก็ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดู "แล้วก็จับตาดูคนที่อยู่ในรายชื่อของเมืองอวี้ชวนอย่างเข้มงวด ช้าที่สุดเที่ยงครึ่ง เราจะลงมือ"