บทที่ 271 แวดวง

สถานการณ์ที่ตึงเครียดอยู่แล้วพลันยกระดับความขัดแย้งขึ้นในพริบตา เมื่อเห็นว่าไม้กอล์ฟของซ่างเสี่ยวเทียนฟาดเข้าใส่เฉาอวิ๋นเฟยอย่างไม่ลังเล เหลาปาก็ไม่รอช้า รีบยื่นมือออกไปรับไม้กอล์ฟเอาไว้ ฝ่ามือแทบจะถูกฟาดจนกระดูกหัก คนอื่นๆ ที่เห็นเหตุการณ์ก็รีบเข้ามาห้ามปรามและดึงตัวออก

ท้ายที่สุดแล้ว ทุกคนต่างก็รู้ดีแก่ใจว่า 'คุณชาย' ทั้งสองท่านในวันนี้ ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายล้มลง ก็ล้วนก่อให้เกิดหายนะครั้งใหญ่ได้ทั้งสิ้น และพวกเขาก็ที่อยู่ในเหตุการณ์ก็คงหนีไม่พ้นต้องเดือดร้อนไปด้วย

เวลานี้ซ่างเสี่ยวเทียนโกรธจนเส้นเลือดดำบนใบหน้าปูดโปน ปากก็ตะโกนด่าทอว่าจะสับไอ้สวะเฉาอวิ๋นเฟยให้ตายคามือ แต่ในทางกลับกัน เฉาอวิ๋นเฟยนั้นคิดไม่ถึงจริงๆ ว่า 'ไอ้บ้า' ซ่างเสี่ยวเทียนจะกล้าลงมือกับตน จึงตกใจจนขาสั่นเทา ทว่าเมื่อเห็นซ่างเสี่ยวเทียนถูกทุกคนรั้งตัวไว้ เฉาอวิ๋นเฟยที่ยึดถือคติแพ้คนแต่ไม่ยอมแพ้ท่าทาง ก็ย่อมไม่ยอมอ่อนข้อทางคำพูดเช่นกัน

เพียงไม่นาน เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของคฤหาสน์ก็ออกปฏิบัติการ รถกอล์ฟเจ็ดแปดคันรีบพุ่งมายังที่เกิดเหตุ ผู้ดูแลคฤหาสน์เมื่อทราบเรื่องก็ไม่กล้าชักช้า รีบวิ่งหน้าตั้งมาช่วยไกล่เกลี่ย แม้ธุรกิจของเขาจะไม่เล็กและมี 'ผู้ยิ่งใหญ่' คอยหนุนหลัง แต่ฐานะของทั้งสองคนนี้ไม่มีใครรับมือได้ง่ายเลย หากวันนี้ใครคนใดคนหนึ่งเกิดเป็นอะไรไป ธุรกิจของเขาก็คงเปิดต่อไปอย่างสงบสุขไม่ได้แน่

ด้วยเหตุนี้ ภายใต้การห้ามปรามของคนนับสิบ จึงสามารถจับแยกคุณชายทั้งสองที่อาละวาดจนเหนื่อยหอบออกจากกันได้อย่างยากลำบาก ผู้บริหารระดับสูงของคฤหาสน์หลายคนต้องคอยพูดจาหว่านล้อมและปลอบประโลมทั้งสองฝ่าย ผ่านไปประมาณกว่าหนึ่งชั่วโมง ซ่างเสี่ยวเทียนถึงยอมจากไปอย่างหัวเสีย ส่วนเฉาอวิ๋นเฟยก็หมดอารมณ์ตีกอล์ฟไปโดยปริยาย เขาเดินจากไปด้วยความโกรธแค้น