บทที่ 284 พ้นขีดอันตราย

เมื่อเตียงผู้ป่วยของฉินเจียวถูกเข็นออกมา ฉินซงป๋อก็ประคองฉางเหวินจิ่นก้าวเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว จากนั้นฉางเหวินจิ่นก็สะบัดมือของฉินซงป๋อออก แล้วรีบเดินเข้าไปถาม "คุณอวี๋ ลูกสาวฉันเป็นยังไงบ้าง"

อวี๋หวั่นถังถอดหน้ากากอนามัยออก ร่างกายดูอ่อนเพลียหมดแรง จากนั้นก็เผยรอยยิ้มแล้วพยักหน้าตอบ "การผ่าตัดประสบความสำเร็จด้วยดีค่ะ เอากระสุนออกมาได้แล้ว ฉินเจียวพ้นขีดอันตรายแล้วนะคะ"

ฉางเหวินจิ่นได้ยินดังนั้น เส้นประสาทที่ตึงเครียดมาตลอดก็พลันผ่อนคลายลงราวกับลูกธนูที่หลุดจากแล่ง หล่อนรู้สึกหน้ามืดวิงเวียน และหงายหลังล้มพับไปทันที

ฉินซงป๋อเห็นดังนั้นก็รีบเข้าไปประคองไว้ จากนั้นคนของทางโรงพยาบาลก็รีบตะโกนสั่งการ "เตียงผู้ป่วย เข็นเตียงผู้ป่วยมาเร็ว"

หลังจากวุ่นวายกันอยู่พักหนึ่ง ถึงได้เข็นทั้งฉินเจียวและฉางเหวินจิ่นไปที่ห้องพักฟื้น ฉินซงป๋อถึงได้เท้าสะเอวถอนหายใจยาวออกมา