บทที่ 285 เตรียมพร้อมรับภัยในยามสงบ

ฉินซงป๋อได้ยินดังนั้นก็โบกมือ "สหายซื่อเหยียน ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาแบ่งความรับผิดชอบ หรือปัดสวะว่าใครถูกใครผิด และเหตุการณ์นี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่คุณหวังซื่อเหยียนจะรับผิดชอบได้เพียงคนเดียว"

พูดพลาง ฉินซงป๋อก็หันไปมองกัวเทียนหนิง "ผมเพิ่งมารับตำแหน่งที่มณฑลเหอตงได้ไม่ถึงหนึ่งปี ทุกคนลองดูสิว่าเกิดเหตุการณ์เลวร้ายขึ้นมากมายแค่ไหน นี่แสดงให้เห็นว่า แม้มณฑลเหอตงของเราภายนอกจะดูสงบร่มเย็น แต่เบื้องหลังกลับมีคนชั่วแฝงตัวอยู่ อย่างสหายหลิงโหยว ในเวลาเพียงครึ่งปี เขาได้รับบาดเจ็บมาตั้งเท่าไหร่ ต้องเผชิญกับอันตรายมามากแค่ไหน"

เมื่อกัวเทียนหนิงได้ฟังเช่นนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง ขยี้บุหรี่ในมือดับทิ้งแล้วเอ่ย "ท่านผู้ว่าการมณฑลฉิน ผมในฐานะเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัย รู้สึกละอายใจเหลือเกิน"

ฉินซงป๋อโบกมือ "ผมเพิ่งพูดไปว่า ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้ ผมไม่อาจบอกว่าพอเกิดปัญหาในเหอตง ก็จะโยนความรับผิดชอบไปให้สหายทุกคน หากจะพูดถึงความรับผิดชอบแล้ว ผมในฐานะผู้ว่าการมณฑลจะไม่ใช่คนที่มีความรับผิดชอบมากที่สุดหรือ ตอนนี้พวกเราต้องเรียนรู้จากความผิดพลาด ไม่ใช่พูดถึงแค่เหตุการณ์ในครั้งนี้ แต่ต้องคิดว่าในอนาคตจะทำอย่างไร เนื้อร้ายที่เอาแต่ซุกหัวหลบซ่อนอยู่ในมุมมืด สมควรถูกกวาดล้างอย่างเด็ดขาดหรือไม่ จะกวาดล้างอย่างไร วันนี้คนที่ได้รับบาดเจ็บคือลูกหลานของผม ฉินซงป๋อ แล้วพรุ่งนี้ล่ะ หากลูกหลานของประชาชนต้องได้รับบาดเจ็บล่ะ ต้องเตรียมพร้อมรับภัยในยามสงบนะ สหายทั้งหลาย"

พูดจบ ฉินซงป๋อก็ดึงบุหรี่ออกมาจากซองในมือหนึ่งมวน คาบไว้ในปาก หวังซื่อเหยียนเห็นดังนั้นก็รีบล้วงไฟแช็กออกจากกระเป๋าตัวเอง ยื่นสองมือออกไปจุดบุหรี่ให้ฉินซงป๋อทันที