บทที่ 114 ชาติกำเนิดยากจนไม่ใช่ความอับอาย

ความวุ่นวายที่น่าตื่นเต้นในวันที่สองของการประชุมวรรณกรรม ก่อระลอกคลื่นใหญ่ขึ้นในวงปัญญาชนของเมืองเหมี่ยนหยาง แต่สำหรับฉินห่าวหรานที่อยู่ในจุดศูนย์กลางของวังวน ไม่ได้ทิ้งร่องรอยมากในใจ

ตอนเดินออกจากประตูใหญ่ของสำนักศึกษาเหรินเฟิง พบฉินเต๋อชางที่ยืนชะเง้อรออยู่ใต้ต้นหลิว บนใบหน้ายังคงสงบเช่นวันปกติ พูดเพียงประโยคเดียวว่า "วันนี้การประชุมสอบบทความแปดขา ราบรื่นพอใช้" ก็ไม่พูดอะไรเพิ่ม

ไม่กล่าวถึงการโจมตีร้ายๆ ของซุนหยวินอัน ไม่บรรยายการโต้แย้งหนักแน่นของตัวเอง ยิ่งไม่ขยายคำชมของท่านผู้สั่งสอนและขุนนางเต็มห้อง

ในสายตาของฉินห่าวหราน คำชมและคำใส่ร้ายจากภายนอกเหล่านั้น ไม่เกี่ยวกับเส้นทางสอบรับราชการที่ตัวเองต้องเดิน เมื่อเทียบกับพระคุณของชาวตระกูลที่ต้องตอบแทน ยิ่งเบาดั่งเมฆลอย

กลับถึงโรงเตี๊ยมเฮ่อหมิง ฉินห่าวหรานยังคงเหมือนเดิม หลังกินข้าวพักผ่อนสักนิด ก็คลี่กระดาษออก จมเข้าสู่โลกของคัมภีร์และบทความสมัยใหม่อีกครั้ง