บทที่ 128 ห่ออาหารกลับ

ในห้องส่วนตัวของเรือนฮั่นเจียง แสงเทียนแกว่ง การสนทนาของครูศิษย์สองคนค่อยลึกขึ้น บนโต๊ะอาหารยังเหลือไม่น้อย ฉินห่าวหรานมองปลานึ่งและน้ำเนื้อที่แทบไม่ได้แตะเลย

ทันใดพูดอ่อนโยนกับพนักงานเสิร์ฟที่ยืนข้างๆ "รบกวนพี่ใหญ่ ห่ออาหารที่เหลือเหล่านี้ใส่กล่องอาหารให้"

พนักงานเสิร์ฟตะลึงไป ดูเหมือนแปลกใจบ้าง ในสถานการณ์เช่นนี้ ห่ออาหารเหลือ ในสายตาของผู้รู้ที่เน้นหน้าตา ดูเหมือนเสียระดับบ้าง

ท่านอาจารย์ลี่ก็เลิกคิ้วเล็กน้อย ยิ้มอย่างค้นหามองฉินห่าวหราน "อ้อ? ห่าวหราน บัดนี้เจ้าเป็นหัวหน้าคดีเมืองแล้ว ไม่นานจะเข้าเรียนเป็นบัณฑิต เป็นคนในวงปัญญาชน การกระทำนี้ ไม่กลัวคนอื่นวิจารณ์ เสียหน้าตา ไม่สอดคล้องกับบุคลิกของขุนนางหรือ?"

ฉินห่าวหรานได้ยิน บนใบหน้าไม่มีความอึดอัด ลุกขึ้น คำนับท่านอาจารย์อย่างนอบน้อม พูดสง่า "คำสั่งสอนของท่านอาจารย์ นักเรียนจารึกในใจทุกขณะ แต่ หน้าตาและบุคลิก อยู่ที่ใจไม่ใช่ภายนอก อยู่ที่จริงไม่ใช่ที่ลม พวกผู้รู้อย่างพวกข้า รากของการตั้งตัวอยู่ที่บุคลิกธรรม ไม่ใช่หน้าฉากภายนอก"