บทที่ 129 รอบหลัก-อันดับสิบ

ค่ำคืนดั่งหมึก มีเพียงถนนสายหลักหลายสายที่นำไปยังสนามสอบเมืองเหมี่ยนหยาง ส่ายแสงโคมไฟเป็นจุดๆ ฉินห่าวหรานตามกระแสคนที่เงียบและใหญ่ ดั่งสายธารไหลรวมเข้าแม่น้ำใหญ่ ในที่สุดมาถึงนอกสนามสอบที่ตัดสินชะตาของคนมากมาย

อาศัยแสงเช้าจางและแสงโคมไฟ มองเห็นว่าบนลานกว้างหน้าสนามสอบ คนแน่นรวมกันอย่างน้อยแปดร้อยคนของนักเรียนเด็ก! อายุต่างกัน ตั้งแต่เด็กที่ยังเด็กหน้าใสตา ใบหน้าโทรม ใต้ตาคล้ำของวัยกลางคน ไปจนถึงผู้สูงอายุที่หนวดเครารวมเส้นเกล้าขาว หลังโกงเล็กน้อย ขณะนี้รวมตัวที่นี่ รอการคัดกรองที่ตัดสิน

คนมาก แต่เงียบผิดธรรมดา

ฟ้าค่อยสว่าง ประตูใหญ่ของสนามสอบเปิดดัง เสมียนและทหารที่รออยู่ก่อนเริ่มทำงานทันที ถือกระบองน้ำไฟ ตะโกนเสียงดังรักษาความเรียบร้อย แบ่งกระแสคนที่เคลื่อนเป็นหลายแถว

ยังคงเป็นแบบเดิม เสมียนถือสมุดรายชื่อ เรียกชื่อและภูมิลำเนาผู้สอบทีละคน ผู้สอบที่ถูกเรียกชื่อตอบเสียงดัง พร้อมกันบัณฑิตหลวงผู้รับรองออกเสียงยืนยัน จึงเข้าสนามตรวจค้นตัว เข้าสู่สนามสอบ