บทที่ 135 ต่างคนต่างดีงาม

ถ้อยคำของท่านหลิวเหวินเซียวนี้ ทั้งพิจารณาสภาพปัจจุบันและการพัฒนาในระยะยาวของฉินห่าวหราน และก็ชี้ผลประโยชน์-โทษภัยและความสำคัญของการก้าวทีละขั้นในนั้น

ท่านหลิวเหวินเซียวมีใจรักคนเก่งจริง และวางแผนเส้นทางก้าวหน้าที่ท่านเห็นว่ามั่นและแน่นที่สุดให้ฉินห่าวหราน

ฉินห่าวหรานฟังอย่างละเอียด ในใจความคิดวนไปมา เดิมก็ตั้งใจมุ่งไปสำนักศึกษาโดยตรง อยากได้พื้นที่กว้างกว่าและอาจารย์ที่เก่งกว่า แต่ถ้อยคำของท่านเจ้าอำเภอหลิว ทุกคำมีเหตุผล ดั่งเนยวัวรดศีรษะ

ตัวเองแม้โชคดีติดบัณฑิต แต่รากของวิชาความรู้มั่นพอที่จะรับมือสภาพแวดล้อมที่รวมคนเก่งของสำนักศึกษาได้หรือไม่?

ถ้าเพราะเตรียมตัวไม่พอแล้วล้มในการสอบ ก็ไม่ดี สำนักการศึกษาประจำเมืองเก็บหนังสือมาก ขุนนางการศึกษาเชี่ยวชาญ คือที่ดีในการเรียนหลักสูตรบัณฑิตอย่างเป็นระบบและสะสมตัวเอง ยืนหลักให้มั่นก่อน แล้วค่อยคิดพัฒนา เป็นการกระทำที่ฉลาดจริง