บทที่ 138 งานเลี้ยงบัณฑิต

ในสองวันต่อมา ฉินห่าวหรานแทบจมอยู่ในบริเวณครัวชั่วคราว ร่วมกับแม่ครัวฉินทดลองทำเป็ดย่างซ้ำๆ

ระดับความร้อน เวลาในการย่าง อัตราส่วนของเครื่องเทศ... ทุกรายละเอียดต้องค่อยๆ คลำหา

ทดลองถึงเป็ดยี่สิบกว่าตัว ทำให้ฉินคนที่สี่ที่รับผิดชอบเลี้ยงเป็ดเสียดายไม่หยุด ดูดฟันตลอด

ทุกครั้งที่ย่างเสร็จ แบ่งให้ชาวตระกูลชิม ทุกคนรู้สึกว่าภายนอกกรอบภายในนุ่ม กลิ่นหอมพุ่งจมูก เป็นของอร่อยที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ต่างบอกอร่อย แต่ฉินห่าวหรานยังไม่ค่อยพอใจ รู้สึกว่าหนังไม่กรอบพอ หรือน้ำเนื้อไม่ฉ่ำพอ ขอให้ปรับและลองใหม่

แม้รสชาติทุกครั้งจะดีขึ้นจริง แต่ฉินห่าวหรานก็ค่อยๆ ตระหนักว่า ตัวเองสุดท้ายไม่ใช่พ่อครัวมืออาชีพ ทำได้แค่ให้แนวคิดและวิธีการ ความสมบูรณ์จริงต้องอาศัยชาวตระกูลคลำหาและสะสมประสบการณ์ในการปฏิบัติต่อไป