บทที่ 146 ลมควรจะตั้งแล้ว

จัดเรื่องเรียบร้อย ความตั้งใจสานสัมพันธ์เครือญาติกับครอบครัวอาจารย์ลี่ก็บรรลุเบื้องต้นแล้ว สายเส้นในใจฉินห่าวหรานจึงผ่อนคลายลงบ้าง

ถ้าอยากให้หมู่บ้านหลิ่วถังรุ่งเรืองรุ่งโรจน์จริง ตัวเองต้องไปไกลกว่า ยืนสูงกว่า สำนักการศึกษาประจำเมือง เป็นเพียงก้าวต่อไป ยศตำแหน่ง ยังต้องขัดเกลาก้าวไปข้างหน้า

วันออกเดินทาง ขอบฟ้ายังจมในความมืด คะเนว่าเพิ่งผ่านยามโจ๊วปลาย เงียบสนิททั้งหมด มีเพียงน้ำค้างที่รวมตัวระหว่างใบหญ้า ในมุมที่ไม่มีใครสังเกตหล่นเงียบ เจือความเย็น

ในลานเล็กของฉินหยวนซาน กลับเปล่งแสงจางๆ แล้ว เงาคนแกว่งใต้แสงตะเกียง ทำลายความเงียบของค่ำคืน

ฉินเต๋อชางและฉินหยวนซานเกือบไม่ได้นอนทั้งคืน ผู้สูงอายุเป็นเพราะห่วงในใจ พลิกตัวไปมา