บทที่ 185 เสียงซวินเริ่มดัง

อธิบายจบช่วงหนึ่ง ท่านอาจารย์หลิวตามธรรมเนียมยกแก้วชาข้างมือ จิบชาอุ่นคำ แล้วสายตาอ่อนโยนมองฉินห่าวหราน ถาม "ห่าวหราน วันนี้ที่อธิบาย ยังมีจุดไม่เข้าใจหรือไม่? หรือมีคำถามอื่น เสนอด้วยได้"

ฉินห่าวหรานครุ่นคิดสักครู่ ลุก ประสานมือคำนับ สีหน้าจริงจัง "ท่านอาจารย์ นักเรียนวันนี้มีคำถามหนึ่งจริง อยากขอคำปรึกษาจากท่านอาจารย์เรื่องดนตรีสง่า"

คิ้วขาวเทาของท่านอาจารย์หลิวขยับเล็กน้อย ดูเหมือนนึกไม่ถึง ฉินห่าวหรานในวันปกติขยันในความหมายคัมภีร์และบทอภิปราย มุ่งทางสอบรับราชการ บนล่างของสำนักรู้ทั่ว ทำไมทันใดมีความสนใจในดนตรีสง่าที่ถูกมองว่าเป็นทางเล็ก

วางแก้วชา อ่อนโยน "อ้อ? ห่าวหรานมีคำถามอะไร พูดเลยไม่เป็นไร"

ฉินห่าวหรานสบายใจ "นักเรียนอยากเรียนดนตรีสง่าหนึ่งสาขา ไม่ปิดท่านอาจารย์ การไปอู่ชางครั้งนี้ เข้าร่วมงานชุมนุมสง่าทะเลสาบตงหู เห็นเพื่อนร่วมเรียนทุกท่าน บ้างต่อลมแต่งกลอน บ้างวาดทันที บ้างจุดธูปดีดพิณ แต่ละคนแสดงจุดแข็ง สง่าไม่จำกัด ทำให้ใจหัก