บทที่ 186 ฝึกซวินริมแม่น้ำ

ครั้งแรก ได้ยินเพียงเสียงลมไหลฮูฮู ตัวซวินไม่สั่น ไม่เป็นเสียง

ฉินห่าวหรานไม่ท้อ ปรับมุมและแรงของริมฝีปากกับช่องเป่า เร่งลมอีก เป่าแรง กลับได้ยินเพียงเสียงปุแหลมไม่ไพเราะ คือเป่าเสียงแตก แสบหูผิดปกติ

ใจสงบ ลองซ้ำ ไม่ใช่ลมไม่พอ ทำให้เสียงเบาและด้าน ดั่งยุงร้องเศร้า

ก็ใช้แรงเกิน ลมชนผนังซวิน เสียงระเบิดแสบหู

หรือนิ้วกดรูไม่แน่น ลมรั่วทำให้ระดับเสียงเพี้ยน ไม่เป็นทำนอง