บทที่ 212 รอป้ายกุ้ยเงียบ

ผ่านอีกสามวัน ร่างกายฟื้นสนิทอาบน้ำเสร็จ ฉินห่าวหรานย้ายจากโรงเตี๊ยมกลับห้องพักสำนัก จัดง่ายๆ ฟื้นจังหวะเดิมเร็ว

เพียงไผ่หลายต้นนอกหน้าต่างยังเขียวขจี เพียงปลายใบย้อมเหลืองบ้างเงียบ

บนโต๊ะหนังสือ วาง "ฉื่อจี้" ที่อ่านบ่อยใหม่ "บันทึกคำพูดของจูจื่อ" ที่ยังไม่อ่านจบ และกระดาษร่างขาวสำรับหนึ่ง

นั่งที่ตำแหน่งคุ้น พลิกหน้าหนังสือ อ่านศึกษาต่อ

แต่ สำนักไม่ใช่สวรรค์นอกโลกจริง วันประกาศป้ายกำหนด บัณฑิตที่อยู่สำนัก บนใบหน้าสีหน้าต่างกัน แต่กลั้นคลื่นในใจยาก