บทที่ 262 เขียนจดหมายกลับตระกูล

ฉินห่าวหรานพุ่งเข้าห้องหนังสือ ทันใดบดหมึก ยกพู่กัน

"ลุงโส่วเย่นับถือ เห็นตัวอักษรดั่งเห็นหน้า ด่วนสุดขีด! เมืองมณฑลอู่ชาง ตั้งแต่เดือนสี่ถึงตอนนี้ เกือบสองเดือนไม่ตกฝนแม้แต่หยด ภัยแล้งเกิดแล้ว แม่น้ำเหือดทุกวัน ที่ดินไหม้แตก อาจกลายเป็นภัยแล้งใหญ่ที่ไม่มีในหลายสิบปี

นี่ยังไม่พอกลัว หลิ่วถังใกล้แม่น้ำฮั่น อาจมีน้ำใช้บ้าง แต่หลานวันนี้ตามเพื่อนตรวจริมทะเลสาบที่แห้ง ขุดดินเห็นไข่ ความหนาแน่นน่าตกใจ! ตามผู้มีประสบการณ์กล่าว และข่าววงในของราชการ ฤดูร้อนปีนี้ทั่วหูกว่าง มีความเป็นไปได้สูงจะเกิดภัยตั๊กแตนขนาดใหญ่ ความรุนแรงของภัย ไกลเกินภัยแล้ง ถ้าเกิดภัย พืชผลและต้นไม้ ยากจะรอด!"

เขียนถึงตรงนี้ พู่กันของฉินห่าวหรานหยุด สมองหมุนเร็ว

ต้องให้คำแนะนำที่เจาะจง เป็ดคือศัตรูตามธรรมชาติของตั๊กแตน! สิ่งที่หมู่บ้านหลิ่วถังมีมากที่สุดคือเป็ด! ในยุคใหม่มีตัวอย่างความสำเร็จของการใช้เป็ดและไก่จัดการตั๊กแตน!