บทที่283 ลุ่มหลงชื่อเสียง

คิดไปคิดมา มุมปากของฉินห่าวหรานก็อดผุดรอยยิ้มขึ้นมาไม่ได้

วันที่สองหลังงานเลี้ยงราตรีที่หอเฮ่อหมิง ฟ้าเพิ่งสางรางๆ ฉินห่าวหรานก็ตื่นแล้ว

เสียงอึกทึกครึกโครมเมื่อคืนดูราวกับยังก้องอยู่ข้างหู แต่ฤทธิ์เหล้ากลับสร่างซาไปหมดแล้ว

นอกประตูมีเสียงของฉินเหอวั่งลดต่ำดังมา "ห่าวหราน ตื่นหรือยัง?"

ฉินห่าวหรานขานรับ รีบสวมชุดฝึกวิชาให้เรียบร้อย เป็นชุดสั้นสีครามทั้งชุด รัดสายคาดเอวผ้าให้แน่น