บทที่300 ปีแห่งความมั่งคั่ง

พอมีวี่แววเกวียนม้าเข้าหมู่บ้าน เด็กๆ ก็เหมือนฝูงนกกระจอกกลับรัง กรูกันไปชะเง้อมองที่ปากหมู่บ้าน พอจำพ่อแม่ของตนได้ ก็ร้องกรี๊ดวิ่งเข้าไปกอด ถูกอุ้มชูขึ้นสูง หรือถูกโอบไว้ในอ้อมอกพลางเรียกว่าลูกรักดวงใจ เสียงหัวเราะคิกคักดังออกไปไกลลิบ

ตามมาติดๆ ก็เป็นการอวดกันในหมู่เด็กๆ

เจ้าเป็ดน้อยจะควักนกหวีดดินปั้นระบายสีออกมาอย่างระมัดระวัง เป่าลมเข้าจนแก้มป่อง ส่งเสียงนกร้องกังวานใส เรียกสายตาอิจฉาห้อมล้อม เชิดหน้าน้อยอย่างภาคภูมิ พ่อข้าซื้อมาจากเมืองเจ้าเมือง!

ชุนหนีบนศีรษะมีดอกไม้ผ้าแพรแดงสดใสเพิ่มมาคู่หนึ่ง เดินไปก็ดูมีสง่า

แม่ของนางยิ้มเล่าให้เหล่าป้าอาฟังอยู่ข้างๆ "พ่อของนางจะซื้อให้นางที่เมืองเหมี่ยนหยางให้ได้ บอกว่าสาวๆ ในเมืองใส่แบบนี้กันหมด"