บทที่321 เข้าสำนักกั๋วจื่อเจี้ยน

เสื้อผ้าอาหารการกินอยู่ การกวาดล้างจัดของ ล้วนต้องทำเอง แม้แต่เชื้อพระวงศ์ ขุนนางชั้นสูง บุตรหลานราชสกุล ก็ไม่ยกเว้น นี่เป็นกฎเหล็กที่ปฐมกษัตริย์เกาฮ่องเต้ทรงวางไว้ มุ่งขัดเกลาจิตใจ ขจัดนิสัยลูกผู้ดีเหลวไหล ให้นักเรียนทั้งหลายรู้ความยากลำบากของการเพาะปลูก ความสำคัญของการพึ่งตนเอง"

"ข้อสอง นักเรียนในห้องพักทั้งในและนอก ห้ามพาคนในบ้านมาค้างคืนข้างใน อันเป็นเหตุก่อเรื่อง ชักนำความขัดแย้ง ผู้ฝ่าฝืนจะถูกเฆี่ยนหนัก ห้องพักก็คือเรือนนอน โดยทั่วไปสี่คนต่อห้อง ห้ามให้คนนอกค้างคืนเด็ดขาด ญาติมาเยี่ยมก็มีกำหนดเวลา ต้องลงทะเบียนที่เรือนเฝ้าประตู พบกันที่โถงที่กำหนดในสำนัก ห้ามพาเข้าห้องพัก"

ต่อมา เขาก็เอ่ยอย่างกระชับได้ใจความอีกหลายข้อ เรื่องระเบียบในห้องเรียน ห้ามส่งเสียงดัง ห้ามมาสายกลับก่อน พิธีคำนับศาลขงจื๊อในวันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำ ระบบสอบวัดผลการเรียนทุกเดือน ระบบขอลาที่ต้องมีใบลาซึ่งหออาจารย์ปั๋วซื่ออนุมัติ และระเบียบอื่นๆ

"สุดท้าย นักเรียนแบ่งสังกัดหกโถง คือ ซุ่ยซิ่ง ซิวเต้า เฉิงซิน เจิ้งอี้ ฉงจื้อ และกว่างเย่ นักเรียนใหม่ตามธรรมเนียมเข้าเรียนที่โถงกว่างเย่ นับเป็น 'นักเรียนราษฎรสามัญ' ผ่านไปหนึ่งปีผ่านการประเมิน ผู้ที่เข้าใจอรรถและเหตุผลแตกฉาน เลื่อนขึ้นโถงฉงจื้อ เจิ้งอี้ได้ ผู้ที่ดีที่สุดเข้าโถงซุ่ยซิ่งได้ ชื่อโถงของเจ้ากำหนดแล้ว โถงกว่างเย่ นี่คือป้ายเลขห้องพักของเจ้า"

แล้วก็ยื่นป้ายไม้ไผ่แผ่นเล็กกว่ามาให้ บนนั้นเขียนด้วยพู่กันหมึกว่า ปีกตะวันออก อักษรปิ่ง ห้องที่เจ็ด