บทที่322 ดาวรุ่งแห่งสำนักกั๋วจื่อเจี้ยน

หอบรรยายของโถงกว่างเย่แห่งสำนักกั๋วจื่อเจี้ยนกว้างใหญ่สูงลึก ปูพื้นด้วยอิฐเขียว เสาไม้รับคาน จุคนได้ร้อยกว่าคน

ทุกวันต้นยามเฉิน นักเรียนนั่งบนม้านั่งยาวไม้สนตามเลขป้ายประจำตัวประจำที่

แท่นบรรยายสูงจากพื้นราวศอกหนึ่ง ทำจากไม้เนื้อแข็ง ขอบสลักลายเมฆอย่างง่าย

อาจารย์ปั๋วซื่อยืนอยู่บนนั้น มือถือม้วนหนังสือ เสียงก้องกังวานในหอที่โล่งกว้าง

ที่นั่งของฉินห่าวหรานก็อยู่กลางแถวที่สาม