บทที่323.1 เล่นหมากอย่างสุนทรีย์

ทั้งไม่ก้มหัวประจบใคร ทั้งไม่แสร้งทำสูงส่งเย่อหยิ่ง ท่วงท่าสุขุมเป็นตัวของตัวเองนั้น กลับยิ่งทำให้คนเกิดความรู้สึกดี

ค่อยๆ มิเพียงโถงกว่างเย่ แม้แต่นักเรียนโถงอื่นก็ได้ยินชื่อเสียงของท่านบัณฑิตฉินแห่งหูกว่างผู้นี้

แม้ไม่เอ่ยถึงชาติกำเนิด แต่ความรู้อันกว้างขวาง ท่วงท่าที่สุขุม ตลอดจนความจริงใจต่อผู้คน ก็ได้รับความเคารพจากนักเรียนไม่น้อย

ชีวิตในสำนักกั๋วจื่อเจี้ยนมีระเบียบและตายตัว ทุกวันปลายยามอิ๋นต้นยามเฉิน เสียงเกราะไม้ในสำนักก็ดัง "ก๊อก ก๊อก ก๊อก" ทะลุหมอกยามเช้า นักเรียนต้องลุกขึ้นล้างหน้า จัดที่พัก เริ่มอ่านหนังสือยามเช้า

ยามเฉินเช็คชื่อเข้าเรียน ยามอู่พัก ยามบ่ายอ่านเองหรือแยกโถงบรรยายถกเถียง ยามโหย่วเรียนภาคค่ำ ยามซวีดับไฟ วันขึ้นหนึ่งค่ำและสิบห้าค่ำของแต่ละสิบวันหยุด