บทที่339 ซงเหยาสอบติดซิ่วไฉ

เดือนแปดของหนานจิง ไอร้อนกำลังแรงกล้า

ในสำนักกั๋วจื่อเจี้ยน ร่มเงาครึ้มของต้นสนไซเปรสโบราณกลายเป็นที่หลบร้อนอันหายาก เสียงจักจั่นแหบแห้งและยืดยาว ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ระบายพลังชีวิตสุดท้ายของกลางฤดูร้อนอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย

ฉินห่าวหรานเลื่อนเข้าโถงซิวเต้ามาครึ่งเดือนกว่าแล้ว

หอพักมิได้เปลี่ยน แต่สถานที่เรียนในแต่ละวัน เปลี่ยนจากโถงกว่างเย่ เป็นโถงซิวเต้า

วิชาบรรยายความหมายคัมภีร์ยามเฉินในแต่ละวันยังคงไม่มีวันเปลี่ยนแปลง แต่อาจารย์ปั๋วซื่อผู้สอนเปลี่ยนคน