บทที่340 จดหมายตอบอาจารย์หลี่

กู้โหย่วซิ่นเดินเข้ามา มองที่ทับกระดาษข้อไผ่สีเขียวครามที่โผล่ออกมาจากกล่องแพร พยักหน้าชม "ข้อไผ่หินชิงเถียน ความหมายมงคลยิ่ง ทั้งดูสง่างาม พี่ฉินช่างมีน้ำใจ"

ฉินห่าวหรานหยิบกระดาษพู่กันมา เริ่มเขียนจดหมายตอบ เขียนถึงอาจารย์หลี่ก่อน

"เรียนท่านอาจารย์ที่เคารพ ศิษย์ห่าวหรานขอกราบเรียน เมื่อวันก่อนได้รับจดหมายของท่าน ประคองอ่านซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยินดีที่ทราบว่าพี่ซงเหยาสอบระดับสำนักติด อยู่ลำดับที่ยี่สิบหก ดีใจจนข่มไม่อยู่ ขอแสดงความยินดีแต่ไกล พี่ซงเหยาสติปัญญาเฉียบแหลม อีกทั้งขยันเล่าเรียนไม่หยุด จุดตะเกียงต่อแสงตะวัน ได้วุฒินี้มา เป็นการสะสมหนาแล้วแสดงบางโดยแท้ ฟ้าตอบแทนความเพียร สมกับที่ได้รับ

ศิษย์ในตอนนั้นก็เพียงยกมือช่วยเล็กน้อย ไม่คู่ควรแก่การเอ่ยถึง ท่านอาจารย์เอ่ยถึงครั้งแล้วครั้งเล่า ชมเกินไปมาก ศิษย์ละอายใจยิ่ง ไม่มีที่ซุกหน้า..."

ในจดหมายแรกเป็นการแสดงความยินดีอย่างจริงใจ ทันใดก็ยกความดีความชอบให้ความพยายามของหลี่ซงเหยาเองและการอบรมสั่งสอนของสำนักฉู่เสียนอย่างถ่อมตน