บทที่353 เยี่ยมคนงานแม่น้ำเฒ่า

นายท้ายเรือที่ถือหางเสือยืนอยู่ท้ายเรือ ตะโกนสั่งจนเสียงแหบ

บ้างลดใบเรือ บ้างทิ้งสมอ บ้างขึ้นฝั่งไปลากเรือ

คนลากเรือเปลือยท่อนบนหลายสิบคน ผูกเชือกลากขนาดใหญ่ไว้กับเรือ ลากไปข้างหน้าทีละก้าวตามทางลากเรือที่สกัดไว้ริมฝั่ง

เรือดิ้นรนอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยว หัวเรือถูกคลื่นซัดจนเบนออกเป็นระยะ

คนลากเรือลำตัวเกือบแนบพื้นดิน เต็มครึ่งชั่วยาม ขบวนเรือนั้นจึงผ่านช่วงแก่งอันตรายนี้ไปได้อย่างทุลักทุเล