บทที่354 มาถึงชวีฟู่

ผ่านความเหน็ดเหนื่อยจากเรือและเกวียนเกือบสิบวัน ฉินห่าวหรานสี่คนก็มาถึงอำเภอชวีฟู่ เมืองเหยี่ยนโจวในกลางเดือนสี่

ยามเรือเทียบท่าเรือเล็กแห่งหนึ่งบนแม่น้ำซื่อสุ่ย ก็เป็นยามพลบค่ำแล้ว

ต่างจากหยางโจว หวยอาน สวีโจวที่ผ่านมาก่อนหน้า ชวีฟู่ไม่มีความอึกทึกของรถราขวักไขว่ ไม่มีความคับคั่งของเรือขนเสบียงที่แน่นขนัด ทั้งไม่มีความเคร่งขรึมของศาสตราวุธและกำลังทหาร

กำแพงเมืองที่นี่ไม่สูง ประตูเมืองไม่ใหญ่ ผู้คนเดินอย่างสุขุม แม้แต่พ่อค้าเร่และคนใช้แรงงาน คำพูดและกิริยาก็แฝงกลิ่นอายของจารีตมารยาท

หาโรงเตี๊ยมเข้าพัก โรงเตี๊ยมชื่อฉงเซิ่งจวี เถ้าแก่ถามว่า "ท่านขุนบัณฑิตจะพักนานเท่าไร?"