บทที่366 กระดาษข้อสอบดั่งชีวิต

หลังสมัครสอบ วันเวลาก็เหมือนถูกมือที่มองไม่เห็นหมุนให้เร็วขึ้นอย่างกะทันหัน

ในห้องเล็กที่ลานปีกตะวันตกของฉินห่าวหราน กระดาษร่างที่กองอยู่บนโต๊ะสูงขึ้นทุกที กระดาษที่เขียนทิ้งกองซ้อนกันเป็นปึกหนาที่มุมกำแพง

ทุกแผ่นล้วนเต็มไปด้วยอักษรบรรจงตัวเล็กแน่นขนัด ทุกวันตื่นยามเหม่า พักยามไห่ นอกจากการกินและล้างหน้าล้างตาที่จำเป็น แทบไม่ออกจากห้องเลย

ในช่วงนี้ ฉินห่าวหรานอ่านคัมภีร์หลักซ่างซูของตนอย่างละเอียดตั้งแต่ต้นจนจบอีกรอบหนึ่ง

คัมภีร์เล่มนี้เขาจำขึ้นใจมานานแล้ว แต่ทุกครั้งที่อ่านซ้ำ ก็ได้ความเข้าใจใหม่