บทที่367 เข้าสู่หอสอบ

ศิษย์ผู้นี้เป็นคนที่มีพรสวรรค์และขยันที่สุดเท่าที่ท่านเคยเห็นในหลายปีมานี้ แต่การสอบส่วนกลางเหมือนกองทัพหมื่นแสนข้ามสะพานไม้ท่อนเดียว ไม่มีใครกล้าพูดว่าต้องติดแน่

เงียบไปครู่หนึ่ง สวีฉี่หยิบถุงแพรใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อ "ข้างในนี้เป็นโสมภูเขาเก่าหลายแผ่น หากอยู่ในสนามสอบแล้วอ่อนเพลีย อมไว้ใต้ลิ้นสักแผ่น จำไว้ ร่างกายคือต้นทุน"

ฉินห่าวหรานลุกขึ้น คำนับอย่างลึกซึ้ง "ศิษย์ขอบพระคุณในความเมตตาของท่านอาจารย์"

"ไปเถอะ พักผ่อนเร็วหน่อย" สวีฉี่โบกมือ ไม่พูดอะไรอีก

กลับถึงลานปีกตะวันตก ฉินเหอวั่งสามคนยังรออยู่