บทที่ 375 ยามชื่อปรากฏบนป้ายซิ่ง ตอนที่หนึ่ง

วันที่สิบสาม เดือนสาม ยามบ่าย แสงตะวันฤดูใบไม้ผลิสาดอาบทั่วลานบ้านอย่างอบอุ่น

ฉินห่าวหรานกำลังคัดลายมืออยู่ในห้องหนังสือ

เสียงฝีเท้าดังมาจากนอกประตูลาน ปลายพู่กันของฉินห่าวหรานไม่หยุดชะงัก จนกระทั่งเสียงฝีเท้านั้นหยุดลงที่หน้าประตูห้องหนังสือ พร้อมกับเสียงที่คุ้นเคยเอ่ยขึ้นว่า "ห่าวหราน"

ฉินห่าวหรานรีบวางพู่กันลุกขึ้น หันมาคำนับ "ท่านอาจารย์ผู้คุมสอบ"

วันนี้สวีฉี่มิได้สวมชุดขุนนาง สวมเพียงเสื้อคลุมยาวสีครามเข้มอย่างที่ใส่อยู่กับบ้าน เขาโบกมือเป็นเชิงบอกให้ฉินห่าวหรานไม่ต้องมีมารยาทมากความ ก่อนก้าวช้า ๆ ไปยังใต้ต้นไห่ถังกลางลาน นั่งลงบนม้าหิน กวาดตามองฉินห่าวหรานอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยว่า "สีหน้ายังพอใช้ได้"