บทที่ 374 รอคอยดั่งถูกไฟลน

ฉินห่าวหรานก็ยิ้มออกมาเช่นกัน "ป๋อเหวินฉลาด ภายหน้าต้องเป็นผู้มีแววทางหนังสือแน่ อีกไม่กี่วันเจ้าออกไปเดินเล่นที่ถนน ซื้อของเล่นเมืองหลวงกลับไปให้ป๋อเหวินบ้าง ตุ๊กตาดินเผา กังหันลม ห่วงเก้าวง เลือกของดี ๆ ซื้อ แล้วตัดผ้าเนื้อดีสักสองสามศอก ให้พี่สะใภ้ตัดเสื้อสักชุด"

พูดพลาง เขาก็ลุกขึ้นเดินไปข้างเตียง หยิบห่อผ้าใบหนึ่งออกมาจากใต้หมอน เปิดออก ข้างในเป็นตั๋วเงินปึกหนึ่งกับเงินปลีกอีกจำนวนหนึ่ง เขานับตั๋วเงินหนึ่งร้อยตำลึงออกมา ยื่นให้ฉินเหอวั่ง

"เงินที่ให้เจ้าไปคราวก่อนคงใช้ไปเกือบหมดแล้ว นี่เจ้าเอาไว้ ค่าใช้จ่ายของพวกเราหลายคนในเมืองหลวง ที่ควรกินก็กิน ที่ควรใช้ก็ใช้ อย่าประหยัด จะซื้อของกลับบ้าน ก็หยิบเงินจากตรงนี้ ให้เถี่ยหลีกับเหอวาซื้อของฝากกลับไปด้วย..."

ฉินเหอวั่งกำตั๋วเงินไว้แน่น ลำคอตีบตัน เอ่ยเสียงเบา "ห่าวหราน เรื่องที่เจ้าพูดกับคุณชายสวีเมื่อครู่... ข้าเข้าใจหมด เจ้าไม่ต้องรู้สึกติดค้างอะไร เส้นทางนี้ทั้งตระกูลเราเลือกเอง เจ้าคือความหวังของคนทั้งตระกูล สำเร็จก็เท่ากับสุสานบรรพชนตระกูลฉินพ่นควันมงคล ไม่สำเร็จ พวกเราก็ยอมรับ"

ขณะนั้น ฉินเถี่ยหลีกับฉินเหอวาก็เดินเข้ามาด้วย