บทที่ 387 ซ้อมพิธีหน้าอัฒจันทร์แดง

ตอนกลับถึงลานปีกตะวันตก ก็เป็นยามโหย่วแล้ว

ในลานในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบ สวีฉี่เพิ่มการอารักขา คนไม่มีธุระไม่อาจเข้าใกล้จวนสวีได้อีก

แต่ไม่รู้เป็นอย่างไร นอกกำแพงลานก็ยังมีเงาคนวนเวียนอยู่ประปราย เป็นครั้งคราวก็มีข้าวของโยนข้ามหัวกำแพงเข้ามา ตกลงบนพื้นหินสีครามดังแผ่วเบา

ฉินห่าวหรานนึกถึงประโยคหนึ่งที่เคยอ่านในชาติก่อน "เมื่อเจ้ากลายเป็นสัญลักษณ์ เจ้าก็ไม่ใช่ตัวเจ้าเองอีกต่อไป"

เขาหันกลับเข้าห้อง ฝนหมึกปูกระดาษ จับพู่กันเขียนลงไป