บทที่ 417 แท่นเนินกลมหยวนชิว และแท่นเนินเหลี่ยมฟางชิว

สวีฉี่เอ่ยขึ้นอีก

"อันที่จริง การก่อสร้างเนินกลมหยวนชิวกับเนินเหลี่ยมฟางชิว จำเป็นอันใดต้องให้ข้ามาควบคุมดูแล กรมโยธาก็มีขุนนางความสามารถและเจ้าหน้าที่มือดีอยู่แล้ว งานก่อสร้างแบบไหนที่พวกเขาไม่เคยเห็นเล่า ท่านเสนาบดีซุนเป็นขุนนางเฒ่าที่รับใช้มาสามรัชกาล ระเบียบพิธีบวงสรวงชานเมืองและวิหารบรรพชนนั้นแม่นยำอยู่ในใจ

การที่ฮ่องเต้ทรงเจาะจงให้ข้าผู้เป็นรองเสนาบดีกรมพิธีการเป็นหัวหน้า ก็คือการส่งสัญญาณให้ขุนนางในราชสำนักรู้ว่า เรื่องนี้ข้าให้ความสำคัญ และคนที่ข้าต้องการ ก็ต้องก้าวออกมายืนให้เห็น"

ท่านอาจารย์ผู้คุมสอบยิ้มขื่นอยู่ครู่หนึ่ง ในรอยยิ้มนั้นมีทั้งความปลงตกและความเด็ดเดี่ยว

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ต้องยืดอกก้าวออกไป ไม่รุกก็ต้องถอย ไม่ปีนขึ้นก็ต้องหวนกลับ..."