บทที่ 435 แจ้งบรรพชนและอวยพรเจ้าบ่าว

ยามโพล้เพล้ ฉินเหอวั่งนวดแขนที่เมื่อยล้า แล้วส่งสมุดบัญชีของกำนัลให้ฉินห่าวหราน

ฉินห่าวหรานรับบัญชีของกำนัลมาพลิกดูทีละหน้า

ฉินเหอวั่งยืนอยู่ข้าง ๆ อึดอัดอยู่ครู่ใหญ่ สุดท้ายก็อดไม่ได้ "ห่าวหราน ข้ามีเรื่องหนึ่งที่ไม่เข้าใจ"

"ว่ามาสิ"

ฉินเหอวั่งชี้ไปที่บัญชีของกำนัล "พวกขุนนางเหล่านี้ โดยเฉพาะเพื่อนร่วมศกสอบของเจ้า ทำไมส่งมาแค่นี้เอง บางคนสามห้าตำลึง ที่มากที่สุดก็แค่สิบตำลึง ไม่ใช่หรือที่เขาว่าคนเป็นขุนนางล้วนมีเงินมาก ส่วนพ่อค้าเหล่านั้น ส่งมาตั้งหลายสิบตำลึงถึงร้อยกว่าตำลึง เจ้าก็ไม่รับ นี่... ต่อไปการไปมาหาสู่ผูกไมตรี จะพอใช้หรือ"