บทที่ 436 ถวายห่านป่าที่บ้านฝ่ายหญิง

เขายกมือขึ้นเล็กน้อย ส่งสัญญาณไปยังขบวนที่อยู่ข้างหลัง ขบวนก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัว เลาะไปตามถนนใหญ่ของเมืองหลวง มุ่งหน้าสู่จวนสวี

พอขบวนแห่รับตัวเจ้าสาวออกเดินทาง บนถนนก็คึกคักขึ้นมาทันที

เดิมทีเป็นเพียงยามเช้าธรรมดา แต่พอราษฎรเห็นป้ายอักษรทอง "จ้วงหยวนสอบได้ที่หนึ่ง" นำขบวนอยู่ข้างหน้า อีกทั้งได้ยินเสียงดนตรีมงคลดังสะเทือนฟ้าและเห็นแพรแดงเต็มสายตา ก็รู้ทันทีว่าวันนี้ฉินห่าวหราน จ้วงหยวนคนใหม่ กำลังไปรับตัวเจ้าสาว จึงพากันหยุดยืนมุงดู

หัวถนนปากตรอก ใต้ชายคาและหน้าบันได แน่นขนัดจนน้ำไหลผ่านไม่ได้ในเวลาอันรวดเร็ว ทั้งคนแก่คนหนุ่มต่างยืดคอมอง เสียงพูดคุยหัวเราะดังขึ้นเป็นระลอก

"ดูเร็ว ท่านจ้วงหยวนคนใหม่"