บทที่ 437 ดื่มสุราร่วมจอกและร่วมสำรับ

สวีฉี่พยักหน้าเล็กน้อย บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มอ่อนโยน

เขาลุกขึ้นจากที่นั่ง รับห่านป่าเป็น ๆ ตัวนั้นมาด้วยสองมือ ส่งให้ผู้จัดการที่อยู่ข้างกาย จากนั้นก็ก้มตัวยื่นมือ ประคองฉินห่าวหรานที่คุกเข่ากราบอยู่กับพื้นให้ลุกขึ้นอย่างเบามือ

การประคองครั้งนี้ มีทั้งความคาดหวังของอาจารย์ผู้คุมสอบ และความอบอุ่นของพ่อตา

"ท่านลูกเขยลุกขึ้นเถิด ห่าวหราน เจ้าอายุเพียงสิบเก้า ได้รับพระมหากรุณาธิคุณชี้ให้เป็นจ้วงหยวน ความสามารถล้นเหลือ อินเอ๋อร์ได้เจ้าเป็นคู่ครอง เป็นวาสนาของนาง การแต่งงานครั้งนี้ ข้าผู้เฒ่าอนุญาตแล้ว ต่อไปเจ้าก็เป็นลูกครึ่งหนึ่งของตระกูลสวี หวังว่าเจ้าจะดูแลอินเอ๋อร์ให้ดี..."

ฉินห่าวหรานโค้งกายก้มหน้า สีหน้านอบน้อม "ขอจดจำคำสั่งเสียของท่านพ่อตา จะดูแลอินเอ๋อร์ให้ดี ไม่ทรยศต่อนางเป็นอันขาด"