บทที่ 443 เจ็บป่วยอย่าไปหาแพทย์หลวง

ปลายเดือนสิบเอ็ด เมืองหลวงก็เข้าสู่ฤดูหนาวลึกแล้ว

เย็นวันนี้ ฉินห่าวหรานเลิกเวรกลับมา เพิ่งเข้าประตูลานก็รู้สึกว่าบรรยากาศผิดปกติไปจากเดิม

ในห้องโถงประธานมีแสงไฟ แต่กลับเงียบ ไม่มีเสียงเด็ก ๆ เล่นกันเหมือนวันก่อน ๆ

เขาเดินเข้าห้องโถงประธาน เห็นเพียงฉินเต๋อชางนั่งอยู่หัวโต๊ะ ฉินหย่วนซานนั่งอยู่ข้าง ๆ สีหน้าของทั้งสองคนเคร่งเครียดอยู่บ้าง

นางเฉิน ฉินหลิงกู และจางชุนเถานั่งอยู่ท้ายโต๊ะ ก็ไม่พูดอะไรเช่นกัน